Kruipen wil Hannes niet doen. Stappen wel, maar aangezien hij dit niet alleen kan, vraagt hij dikwijls om hulp. Trappen opgaan vind hij het leukst, dan tilt hij zijn voetjes op, grappig!
Als Hannes iets op de grond laat vallen zegt hij binnensmonds iets dat lijkt op ‘boem’. Als hij een poes ziet of je vraagt waar de poes is, antwoordt hij steevast met een lieve ‘aaah’. De enige woorden waarvan hij zeker de betekenis kent zijn ‘licht’ en ‘nee’. Als we ‘nee’ zeggen omdat hij iets niet mag doen, probeert hij toch nog enkele malen, maar luistert uiteindelijk wel.
In Spanje kreeg Hannes er, zonder al te veel last, 2 boventandjes bij!
Ondertussen ben ik 17 weken zwanger van nummer 2. Vorige vrijdag bij de gynaecoloog was het vrij duidelijk dat het een jongen wordt. We zijn blij, nu moeten we niet discussiëren over een naam, oef! Sinds het weekend voel ik hem af en toe woelen in zijn water.
Op naar de eerste verjaardag van Hannes! Joepie!