Vrijdag 19 februari hadden we om 10u00 een afspraak in het ziekenhuis voor monitoring. De vroege ochtend verliep zoals gewoonlijk. Om 7u30 zaten we met z’n drietjes te ontbijten, ons van geen kwaad bewust. Om acht uur zeg ik tegen Tim ‘ik heb toch wel wat last van voorweeën, misschien zien we iets op de monitor straks’. Tegen half 9 wil ik me douchen, maar eens in de badkamer bedenk ik dat het allemaal toch wel wat pijn doet en vraag ik Tim om Hannes al weg te brengen. (Nog steeds van geen kwaad bewust). Me rustig gedoucht, Tim is terug om 9u00, nog een half uurtje en we vertrekken naar het ziekenhuis. Ik lig ondertussen in de zetel pijn weg te blazen, maar denk domweg nog steeds dat het voorweeën zijn, ‘want ik kan nog praten terwijl’. Tim zet voor alle zekerheid de valies in de auto. Om half 10 vertrek richting ziekenhuis, onderweg enkele weeën, pijnlijk genoeg om terwijl niet te kunnen praten. Om 10u komen we aan op het verloskwartier en Tim zegt tegen de vroedvrouw van dienst ‘we hadden een afspraak om 10u, maar het is precies echt begonnen’. Ik moet nog even wachten vooraleer er een monitor vrij is, maar word dan onmiddellijk onderzocht. 5cm opening! Oef, ik mag blijven! Tim laat me inschrijven op het onthaal (om 10u45), terwijl wordt een epidurale verdoving gestoken (ondertussen al 7cm opening) die niet veel zal uitdoen omdat ze zo laat gestoken wordt. Eens de epidurale werkt kan ik wat op krachten komen, maar niet veel later heb ik 10cm en mag ik beginnen persen. De epidurale verdoving zorgt ervoor dat ik beleefd kan blijven tegen de vroedvrouwen en Tim :), de pijn is te harden. De gynaecologe wordt snel opgeroepen, ze arriveert ook snel, drie persweeën en een knip later wordt Kasper geboren. 12u02- 4kg120 en 52cm gezond kind wordt op mijn buik gelegd, terwijl de verfraaiingswerken beginnen. Een zeer vlotte en beetje onverwachte bevalling!
Foto’s van Kasper zijn te bewonderen op picasa